Selecteer een pagina

Onvoorwaardelijke liefde

liefdeLief hebben zonder voorwaarden.

Wat betekent dit eigenlijk voor mij?

Voor mij voelt liefde als iets dat in mij leeft, het is een sensatie net als vreugde en verdriet. Ik kan het soms heel duidelijk voelen stromen in mijn lijf zonder reden. Mind wil dan graag vertellen waar dat over gaat of over wie. Maar het voelt alsof dat er niet echt toe doet. Het is altijd een verhaal achteraf. Ik vind het een fantastische beleving het gevoel lief te kunnen hebben. Liefde te delen en te uiten. Het is eigenlijk niet gekoppeld aan een vorm of een persoon, liefde is. Waarmee ik niet bedoel dat ik in m’n eentje in een hutje op een berg alleen maar liefde zou kunnen zijn, nee.

Mensen raken het aan in mij en dat voelt heerlijk. En soms voel ik het als iemand lief tegen mij doet, of als juist iemand onaardig lijkt te doen. Soms kan ik heel duidelijk voelen dat iemands verhaal en verwijt niet over mij gaan maar over die persoon zelf. Dan kan ik alleen maar daarmee zijn en voelen wat het in mij raakt. Soms ontstaat dat niet en ga ik zelf mee in het verhaal, dan voel ik me klein of een slachtoffer van de persoon en/of situatie. Dat gebeurt ook.. Net als liefde in ‘positieve’ vorm misschien is dat ook wel liefde, het omvat alles.

Inzoomen en uitzoomen

Daarbuiten is alles altijd al OK.
Ik voelde dat laatst heel sterk. Ik werd wakker en mind ging aan. Er waren gedachtes over een situatie uit het verleden, ik voelde boosheid, ik voelde mijn lichaam zich opladen met spanning. En toen ineens zag ik een beeld van mezelf liggen op een luchtbed op een rimpelloos wateroppervlak. Dat kan ik ook kiezen dacht ik toen. Ik kan meegaan in het verhaal of voelen dat ik dat niet ben. Dat boosheid ervaart over iets uit het verleden. Want wat is er nu? Ik lig, ik adem meer niet. Tegelijk wetend dat er geen bewuste keuze aan vooraf gaat. Het leven laat het me zien, beide kanten van de medaille. Want zodra mind aan de haal gaat met iets wel of niet willen ervaren zit ik weer in het verhaal. En dat gebeurt dus ook;)

 

Waarheid

On-voor-waar-de-lijk dus ook de ‘nare’ kanten, het lelijke, de projecties, het onvermogen, de pijn in het verhaal. In on-voor-waar-de-lijk zit ook het woord waar. Waarheid is voor mij in elk moment zijn, in echtheid met alles wat is. Voelen en volgen wat voor mij waar is, ook als anderen daar niets mee kunnen. Soms is dat best eng want er liggen allerlei potentiele ‘bedreigingen’ op de loer. Zoals afwijzing, niet geaccepteerd worden.

Maar als ik me dan afvraag voor wie dit een bedreiging is merk ik dat het enige dat zich bedreigt voelt het zelfbeeld is. Het zelfbeeld dat in stand gehouden wil worden. Het zelfbeeld dat zegt he maar zo ben ik wel of niet, dit vind ik leuk of niet, dit maakt mij bang. En dan kan ik dat zien en dus kan ik het niet zijn. Dan voelt het wel gek om lang vast te houden aan dat fictieve zelfbeeld. Zo ontstaat er in elk moment weer iets nieuws, iets verrassends, iets dat ik nooit had kunnen bedenken. Wauw, ik kan me verwonderen over het leven. Ik kan het niet bedenken, ik kan alleen maar zijn, met wat is, ieder moment opnieuw. <3

Bewaren